Temat nie miejski a wiejski ale śląski.

Krótko o wsi będzie teraz. Innej, nie tej z pieśni Kochanowskiego ale podobnej bardzo.

Wsi spokojna, wsi wesoła,
Który głos twej chwale zdoła?
Kto twe wczasy, kto pożytki
Może wspomnieć za raz wszytki?

Człowiek w twej pieczy uczciwie
Bez wszelakiej lichwy żywie;
Pobożne jego staranie
I bezpieczne nabywanie.
 

 Przy nowym kościele wyrosły dobra materialne pobożnym staraniem nabyte i uczciwie zabezpieczone. A to drogi asfaltowe: główna i te boczne, a to rozległy plac zabaw dla dzieci, a to boisko sportowe - wybudowane przy udziale dotacji nie tylko sołeckich, ale i tych nawet europejskich. Zabytkowa szkoła z czerwonej cegły w latach dwudziestych XIX wieku wybudowana i druga, już nowsza, tynkowana, z pierwszych lat XX-tego, dla dzieci przedszkolnych i na poziomie „powszechniaka”, jak mówiono kiedyś. Przy obejściach porządek lśniący, niejeden powiedziałby. Rekonstrukcja wiejskiego wiatraka przy skwerze z ławeczkami, tablice informacyjne: Puściny, Weronka, Zełpóciy,  kapliczka św. Rocha, kościół św Edyty Stein i Rocha, jeszcze kilka niezbyt znacznych miejsc przepełnionych miłością mieszkańców tej maleńkiej wsi, w której osiedli. Kto by pomyślał … 
 
Zdjęcie
- Sołectwo dwojga nazw z historią sięgającą XIV wieku! Pogórze –Pogosch, województwo opolskie, Śląsk. .