Adopcja kota: dwa koty czy jeden?


Powszechnie uważa się, że koty są samotnikami – nic bardziej błędnego. Choć dziko żyjące koty polują samotnie na ogół tworzą - często nawet duże - kocie społeczności. Koty żyjące w domu też są bardzo towarzyskie i cenią sobie obecność człowieka i drugiego kota. Koty domowe nie wychodzące i żyjące w samotności skazane są na nienaturalny byt oraz nudę.

Dwa koty szybciej adoptują się do nowych warunków i lepiej się rozwijają psychicznie. Zajmują się sobą i nie nudzą się jak człowiek jest zajęty lub nieobecny. Mają możliwość komunikowania się nie tylko z człowiekiem a i z przedstawicielem własnego gatunku, przez co między innymi stymulują się umysłowo, rozwijają kocie zachowania społeczne i nie starają się zachowywać tak jak człowiek.  Poprzez wzajemną socjalizację koty uczą się interpretować własne sygnały oraz tego na ile mogą sobie pozwolić podczas wzajemnej zabawy, co przydaje się także człowiekowi – koty podczas zabawy z człowiekiem lubią podgryzać mu ręce lub łydki, koty wychowujące się razem robią to znacznie delikatniej niż jednaki.

Dwa koty nie stają się leniwe i markotne. Mniej tęsknią za człowiekiem, gdy zostają same w domu. Kot, który zostaje w domu sam gdy jego człowiek jest w pracy bardzo tęskni, nudzi się. Koty samotne często chorują na depresję lub żyją w stresie a koci stres jest przyczyną wielu chorób, na które zapadają koty. Jeśli jeden kot zachoruje obecność drugiego kota, jakiego zabiegi pielęgnacyjne i terapeutyczne mruczenie przyczyniają się do szybszego powrotu do zdrowia. Z badań amerykańskich weterynarzy wynika, że koty mające kociego przyjaciela są zdrowsze niż kocie jednaki oraz lepiej przechodzą ewentualne choroby i żyją dłużej.

Koty nie wychodzące, żyjące w pojedynkę często mają problemy z nadwagą. Dwa koty zapewniają sobie poprzez gonitwy, zapasy i wspólną zabawę odpowiednią dawkę ruchu. Para kotów mniej grymasi z jedzeniem niż rozpieszczony jednak, przez co marnuje się mniej jedzenia. Często jeden kot ma większy apetyt niż drugi więc zjada nadwyżkę jedzeniową kociego kumpla.

Koszty utrzymania dwóch kotów są prawie takie same jak jednego. Przy dwóch kotach potrzebna jest większa ilość żwirku i trzeba podwójnie płacić za odrobaczanie, coroczne szczepienia oraz zbieg kastracji czy sterylizacji ale wiele weterynarzy widząc parę kotów stosuje zniżki przy zabiegach oraz wizytach kontrolnych.

Wielu ludzi obawia się, że ich mieszkanie może być za małe dla dwójki kotów. Koty tak naprawdę nie potrzebują wiele miejsca a brak przestrzeni można zrekompensować wiszącymi półkami, co koty uwielbiają. Z badań Waltham Centre for Pet Nutrition (instytucja naukowa zajmująca się żywieniem i samopoczuciem zwierząt) wynika, że kot powinien mieć co najmniej 1 m2 powierzchni w poziomie mieszkania i 2 m2 przestrzeni w pionie, takich jak parapety, półki na ścianach, kocie drzewka (drapaki) czy pozostawione dla kota wolne miejsca na meblach. Dwa koty mogą korzystać z jednej kuwety jeśli nie ma w domu miejsca na osobne kuwety.

Aby nie było problemu z wzajemną akceptacją najlepiej od razu dać dom dwom małym kotom (a jeśli to możliwe to rodzeństwu). Wspólnie dorastające kociaki łącza się mocną, przyjazną więzią i są szczęśliwsze niż jednaki. Decydując się na adopcję drugiego kota, kiedy w domu mieszka już jeden starszy wiekiem kot (kocięta i koci juniorzy zazwyczaj szybko się zaprzyjaźniają) należy się zastanowić czy kot rezydent zaakceptuje drugiego kota. Wiele dorosłych kotów (od 2 lat do 5 roku życia) powinno zaakceptować kociego maluszka i zająć się jego socjalizacją i wychowaniem, co może dobrze wpłynąć na kondycję kota. Ale nie jest też wykluczone, że chcący się ciągle bawić maluch będzie irytował kota (zwłaszcza po 6 roku życia). Koty seniorzy mogą wystraszyć się o swoje miejsce w sercu człowieka i zapaść na depresję.

To, jak zagreguje na nowego domownika samotny kot rezydent zależy od jego charakteru. Jeśli ktoś mieszkający z dojrzałym kotem chce adoptować kolejnego kota niech poprosi o odwiedziny (najlepiej na weekend lub chociaż na dzień) kogoś ze znajomych z jego kocim pupilem. Po zachowaniu kota będzie można przewidzicie czy zaakceptuje nowego domownika. Nie bierzcie nigdy kota ze schroniska, kiedy nie jesteście pewni czy będzie mógł u Was zostać. To wielka trauma dla kociaka czekającego na swój dom i swojego człowieka, kiedy musi wrócić z powrotem do schroniska. A i człowiek kochający koty, który musi podjąć taką decyzję silnie to przeżywa i sytuacja ta zostaje na bardzo długo w jego pamięci.

Adopcja dwóch kotów to nie tylko pożytek dla samych kotów. Człowiek z tego też ma korzyści: nie drapiemy mu rąk i nóg, bo bijemy się z sobą, nie budzimy go w nocy czy nad ranem rano, bo chcemy się pobawić ponieważ mamy towarzyszka do zabawy, może oglądać nasze harce, ma więcej kociego mruczenia i przytulania. Obserwacja dwóch radośnie baraszkujących kotów, wzajemnie się myjących czy też śpiących to cudowny widok i dostarczający dużo pozytywnych wzruszeń. 

W wielu krajach przy adopcji kota ze schroniska istniej obowiązek adopcji dwóch kotów (jeśli w domu nie mieszka już kot), co wynika z prawa zwierzęcia do towarzystwa osobnika tego samego gatunku. W Polsce coraz więcej osób prywatnych i domów tymczasowych oddaje do adopcji koty tylko, jeśli zostanie zabrana do nowego domu dwójka ( o ile w domu nie mieszka już kot). Adopcja dwóch kotów oprócz zapewnienia kotu możliwości optymalnego rozwoju psychicznego i życia z przedstawicielem własnego gatunku ma jeszcze inny aspekt – to danie domu i serca dwom kotom a nie jednemu z setek tysięcy niechcianych kotów, przebywających w schroniskach czy też mieszkających po piwnicach i innych zakamarkach.

Niech kot, a najlepiej co najmniej dwa, będzie z Wami