Akademia Wyobraźni i Języka Małego i Dużego Smyka

Akademia Wyobraźni i Języka
Małego i Dużego Smyka
 

Jesteśmy szkołą językową stworzoną z pasji uczenia dzieci.
Akademia Wyobraźni i Języka Małego i Dużego Smyka jest placówką wyjątkową, staramy się wykorzystać potencjał każdego dziecka, pomagamy odkrywać i rozwijać talenty, w szczególności umiejętności językowe. Wierzymy, że każde dziecko ma prawo do sukcesu i dokładamy wszelkich starań, aby nauka języka przebiegała w przyjaznej dla dziecka atmosferze i na miarę jego możliwości. W swojej pracy wykorzystujemy wiele skutecznych metod nauczania – na przykład metodę Total Physical Response (metoda reagowania całym ciałem), Song Stories Teaching Method (metoda nauki poprzez piosenki i opowiadania), Spiral Language System (Spiralny System Językowy), czy Communicateive Language Teaching (komunikacyjna metoda nauczania języka).

  • Total Physical Response (metoda reagowania całym ciałem) jest metodą opracowaną w latach 60-siatych przez James'a Asher'a, doktora w dziedzinie psychologii. Metoda ta opiera się na założeniu, że podczas nauki języka obcego język ten przyswajany jest podczas procesu "łamania kodu" (codebraking process) podobnego w przypadku nauki języka ojczystego; proces ten pozwala na wydłużenie czasu osłuchania się z językiem oraz rozwijania zrozumienia zanim dojdzie do produkcji. Stąd celem tej metody jest zaangażowanie w proces uczenia się wszystkich zmysłów, a więc słuchu, wzroku, dotyku a nawet węchu, co stymuluje naturalny proces przyswajania wiedzy.

Asher wysuną trzy hipotezy w oparciu o swoje obserwacje: pierwsza to ta, że języka dziecko uczy się w głównej mierze poprzez słuchanie; druga, nauka języka musi angażować prawą półkulę mózgu; i trzecia, że nauka języka nie powinna być dla dziecka stresująca. Asher bazuje na sposobie, w jaki dzieci przyswajają język ojczysty. Komunikacja między rodzicami a dziećmi łączy aspekty zarówno werbalne, jak i ruchowe. Dziecko ruchem odpowiada na mowę rodziców. Następnie, odpowiedzi te są pozytywnie utrwalane/nagradzane przez rodziców np. za pomocą mowy. Przez wiele miesięcy dziecko wchłania język, nie będąc jeszcze w stanie mówić. W tym okresie dochodzi do internalizacji języka oraz "łamania systemu". Po tym etapie dziecko jest w stanie spontanicznie reprodukować język/mowę.

Celem nauczyciela jest stworzenie jak największej liczby sytuacji, w których dzieci mają za zadanie reagować „ruchem ciała” na polecenie nauczyciela. Sytuacje te mają charakter zabawowy, więc z jednej strony dzieci nie odczuwają wysiłku włożonego w proces ucznia się, a z drugiej skutecznie realizują naturalną dla swojego wieku potrzebę ruchu. Z kolei spożytkowana w trakcie tego procesu energia ułatwia dzieciom skupienie się w trakcie dalszego trwania zajęć.

Cechy charakterystyczne tej metody:

1. Nauczyciel instruuje, a uczniowie wykonują jego polecenia.
2. Słuchanie i odpowiedź ruchem są ważniejsze od mówienia.
3. Tryb rozkazujący i pytający są najczęściej stosowanymi funkcjami języka, nawet na poziomie zaawansowanym.
4. Element humoru w trakcie lekcji, co sprawia, że są bardziej przyjemne.
5. Nie wymaga się od uczniów, aby mówili do momentu, w którym czują się wystarczająco pewnie i są na to gotowi.
6. Gramatyka i słownictwo są ważniejsze od innych obszarów języka. Język mówiony jest ważniejszy od języka pisanego.

Typowe techniki:

1. Używanie komend do kierowania zachowaniem.
2. Zamiana ról - uczniowie kierują nauczycielem lub innymi uczniami.
3. Sekwencja akcji - wraz ze wzrostem zaawansowania uczniów, dodaje się nowe komendy wymagające wykonania nowych akcji.

  • Song Stories Teaching Method to metoda opracowana przez lingwistkę Claire Selby. Claire twierdzi, że „najlepsza metodą nauczania w przypadku małych dzieci jest włączenie do nauki elementów zabawy przez wykorzystanie piosenek i opowiadań”. Wprowadzenie każdej piosenki odbywa się poprzez krótkie opowiadanie w języku ojczystym dziecka, dzięki czemu jest ono wprowadzone w temat piosenki i poznaje utrwalone później w piosence zwroty.
  • Claire Selby w oparciu o swoje doświadczenie zawodowe stworzyła również metodę Spiral Language System (Spiralny System Językowy) opartą na fakcie, iż dzieci uczą się wielozmysłowo. Dzieci (...) pozyskują wiedzę poprzez: słuchanie, patrzenie i działanie. Przez cały czas otwarte są na naukę, ponieważ nieustannie i wieloma drogami rozwijają różne życiowe umiejętności (Agata Rubak, str. 2).
    Spiralny System Językowy zakłada naukę według sześciu etapów: Sounds, Pictures, Interest, Repetition, Actions, Links.

W skład etapu:

1. Sounds wchodzą: piosenki, bajki, dialogi, rymowanki oraz gry słowne;
2. Pictures – karty obrazkowe (warto połączyć tutaj dwie albo trzy modalności – kartę obrazkową z muzyką lub rucham), animacje, historyjki obrazkowe, ilustrowane rymowanki, obrazy interaktywne;
3. Interest – sposobem na zainteresowanie dziecka jest odwołanie się do bliskich mu i stosownych do wieku zagadnień, szczególnie tych, które przemawiają do jego emocji i poczucia humoru
4. Repetition – utrwalanie materiału jest kluczowym sposobem efektywnego uczenia. Każdy dobrze opracowany kurs językowy posiada ćwiczenia powtórkowe oraz w kolejnych partiach materiału łączy nową wiedzę z już nabytą
5. Actions – ten etap zakłada połączenie nauki języka z aktywnością ruchową, która angażuje motorykę małą (czynności związane z użyciem palców i dłoni) i dużą (sprawność ruchowa całego ciała)
6. Links – polega na budowaniu sieci połączeń poprzez bazowanie na poznanym materiale, ale również łączy znane elementy z nowymi (Agata Rubak, str.2)

Każdy z wymienionych etapów ma przyporządkowany zestaw ćwiczeń. Brak możliwości skupienia uwagi na dłuższy czas dzieci w edukacji wczesnoszkolnej skutkuje różnorodnością stosowanych metod podczas jednej jednostki lekcyjnej. Zazwyczaj łączone są metody Sounds, Pictures, Repetition, Actions, w takiej kolejności, aby na początku lekcji, kiedy dzieci są jeszcze niedostatecznie skupione po przerwie, wyciszyły się, następnie rozruszały, aby w ostatnim etapie zajęć ponownie wprowadzić je w spokojniejszy tok.
Jednostka lekcyjna powinna być rozpoczęta i zakończona w znany dzieciom sposób – zabieg ten wprowadza porządek lekcji oraz bezpieczeństwo.
Poza powitalnymi i pożegnalnymi rytuałami jest jeszcze: przeczytanie listy obecności, zapisanie dnia i daty czy przyklejenie aktualnej prognozy pogody oraz nazwanie jej. Do kręgu rytuałów mogą również należeć wydarzenia okolicznościowe: urodziny dzieci, przygotowanie uroczystości dla mamy, taty czy dziadków. Inną kategorią rytuału jest zdyscyplinowanie poprzez cichą recytację wierszyka, który kończą dzieci. Oczywiście musi być to rymowanka im znana i zawsze tej samej treści.(Agata Rubak, str.2)

[Agata Rubak, „Metodyka nauczania języka angielskiego w kształceniu zintegrowanym”, http://www.jows.pl/node/384?page=2]

Communicative Language teaching
Metoda kształtująca kompetencje językowe w czterech obszarach nauczania języka obcego tj. mówienie, słuchanie i w przypadku dzieci w wieku szkolnym oraz dorosłych czytanie i pisanie. Celem tej metody jest zastosowanie takich form nauczania języka obcego, aby dziecko brało aktywny udział w zajęciach i przez cały czas czuło się zachęcone do jego używania. Stąd głównymi formami pracy będą gry dydaktyczne, dialogi, a także elementy dramy. Wszystkie te środki zmuszają ucznia do interakcji, a co za tym idzie do ćwiczenia nowo poznanych struktur gramatycznych i słownictwa.

ZAPRASZAMY!!!

Kontakt:

tel: 509-756-068 lub 791-145-724
email: a_rudoll@hieronimus.com.pl
Facebook: www.facebook.com/live.english.tg