Noworoczny Koncert UIIIW w TG i wręczenie odznak wojewódzkich

Podczas Koncertu Noworocznego UIIIW w Tarnowskich Górach, gdzie czuję się jako współtworząca to dzieło dla mieszkańców mojego miasta miałam wielką przyjemność wręczania Odznak za Zasługi dla Województwa Śląskiego Pani Leokadii Wójcik, Panu Józefowi Zdebikowi, Panu Rajnerowi Smolorzowi, Panu Piotrowi Mankiewiczowi. Jestem wdzięczna, że Kapituła Odznaczenia pozytywnie ustosunkowała się do mojej rekomendacji.
Te cztery osoby łączy jedna podstawowa cecha- służba na rzecz drugiego człowieka.
Są to niezwykli ludzie, społecznicy, działający na rzecz Promocji regionu, dbanie o historię, jak również wspierające finansowanie renowacji zabytków Województwa Śląskiego. Są to osoby, które przez swoje doświadczenie wiekowe potrafią łączyć środowisko w celu dbania o ważne dziedziny rozwojowe naszego regionu. Dbają oni również o osoby, które znalazły się w trudnych sytuacjach życiowych.

Ich wiek jak i zaangażowanie non profit przez całe swoje życie oraz działalność PRO PUBLIKO BONO dla ludzi oraz regionu zasługuje na szczególne uznanie.

Gratuluję nagrodzonym, jak również Uniwersytetowi III Wieku, który rozwija się i łączy wszystkich ponad podziałami, wyzwalając pozytywną energię dla życia.

Konwencja PiS w Przesusze - "PiS Bliżej Ludzi"

W sobotę 25.01.2014r. w Przysusze odbyła się konwencja „PiS bliżej ludzi”, w której uczestniczyłam wraz z przedstawicielami naszego powiatu tarnogórskiego. Podczas konwencji Prezes PiS Jarosław Kaczyński mówił o przyszłości Polski i rozwoju małych społeczności powiatów ziemskich. Spotkanie to odbyło się z okazji podsumowania objazdu wszystkich Powiatów w Polsce przez przedstawicieli Prawa i Sprawiedliwości w 2013 roku. Politycy odwiedzali mniejsze miejscowości pod hasłem „PiS bliżej ludzi. Polska jest jedna.” Zaprezentowano program naprawczy, jak również wykazano zagrożenia dla Polski przez obecnie rządzących. Wraz ze mną pełnomocnikiem PiS do miasta Tarnowskie Góry był Przewodniczący Zarządu Komitetu Powiatowego PiS - Józef Burdziak. Spotkanie przy kilkunastostopniowym mrozie przebiegało w gorącej atmosferze.

Serdecznie zapraszam na bal karnawałowy

Podziękowanie od Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu

Nasi kochani i uwielbiani

21, 22 stycznia - DZIEŃ BABCI I DZIADKA

Dla BABCI I DZIADKA

Cały rok na to spotkanie czekają
Dla babci i dziadka wierszyki recytują
Piosenki śpiewają

Dziadek w białej koszuli wnuczka przytuli
Babcia wyczesana dzień babci i dziadka
Świętują radośnie od rana

Zawsze im wierni
Bo są dziadkowie tak potrzebni
Na wszystko wnukom pozwalają
Babcie i dziadka wnuki za to kochają

Dzień babci i dziadka
Na długo pozostaje w pamięci
Łzę w oczach często zakręci
Każdy dzień z babcią o dziadkiem
Jest wspaniały jak dobrze że DZIADKÓW mamy

TO DWA SŁOWA NAM TAK KOCHANE
BABCI I DZIADEK
I NIECH TAK NA ZAWSZE ZOSTANIE
WSZYSTKIEGO DOBREGO od

Andrzeja Burszewskiego
Ci co ich nie mają niech o nich też pamiętają

NASI KOCHANI I UWIELBIANI

Pamiętam o Babci NIE TYLKO 21 Stycznia
Moja Babcia jest wspaniała ,dobra i śliczna
Babcia czyta bajki przeprowadza przez ulicę
Swoja babcie kocham ponad życie

Tylko babcia umie miłość rozdawać
Cały dzień można z babcią przegadać
Babcia powiada jak dawnej było jak żyła
Z babcia radosna jest każda dnia chwila

Pisanie z rymem to dla mnie gratka
Wiec teraz parę słów dla dziadka
Dziadków tez kochamy bo są z nami
Lubią sport ,słoneczna pogodę i nowoczesną modę
Dziadka rola jest wielka
Zaprowadzi do szkoły da na kartę do telefonu i cukierka

Choć Życie takie Dziś nowoczesne
Komputery ,komórki i SMS
To tylko z Babcią i Dziadkiem życie nas cieszy
KOCHAMY WAS DZIADKOWIE W KAŻDY DZIEŃ I CHWILI
OBY BABCIA Z DZIADKIEM 100LAT ŻYLI

Andrzej Burszewski

Przedstawienie "Boże Światełka" w TCK oraz Koncert w Akademii Muzycznej

Czwartkowe popołudnie obfitowało w dwa wspaniałe wydarzenia kulturalne.

Pierwsze to w naszym TCK wspólnie Chór Moniuszko z Przedszkolem Nr 2 przygotowali montaż słowno muzyczny „Boże Światełka” w klimacie Świąt Bożego Narodzenia. Byłam zauroczona występami wszystkich oraz treściami w piosenkach jak i całą aranżacją. Gratulacje dla chóru i przedszkola. Na chwilę znowu powróciłam myślami do pięknych chwil rodzinnego ciepła podczas wieczoru wigilijnego, ściśle związanego z Narodzeniem Chrystusa.

Po przedstawieniu ekspresowo z rodzinką udałam się do naszej Akademii Muzycznej w Katowicach na Koncert Noworoczny. Uczta duchowa. Młodzi muzycy wspaniale przygotowani przez prof. Stanisława Dziewiora zagrali standardy filmowe. Niesamowite wykonanie wszystkich utworów wprowadzało nas w klimaty filmów np. „TITANICA”, „PIANISTY” czy WESTERNÓW. Zachwycające wydarzenie, dające mnóstwo energii oraz miłych wrażeń. Gratuluję Panu Profesorowi Dziewiorowi niesamowitej charyzmy i pasji w prowadzeniu młodych muzyków. To są chwile, dla których warto żyć. Takie spotkania są mi potrzebne, aby być wspólnie z rodziną i cieszyć się pięknem muzyki, jak również byciem razem.

Adam Michnik i Radzionków - "Resortowe dzieci. Media"

Właśnie jestem w trakcie czytania książki pt. „Resortowe dzieci. MEDIA” Z lektury odnoszę wrażenie, że przytłaczająca większość karier w III RP nie jest dziełem przypadku. A to dopiero pierwsza część – poświęcona środkom masowego przekazu należącym do tzw. mainstreamu. Książka od razu stała się bestsellerem, trudno ją kupić w księgarniach. Można próbować na Allegro, co ja zrobiłam.

„Resortowe dzieci. Media” autorstwa dziennikarzy Doroty Kani i Macieja Marosza oraz historyka Jerzego Targalskiego w sposób szczegółowy przedstawia życiorysy tuzów dziennikarstwa
tzw. głównego nurtu. Opisane zostały wszystkie ważniejsze postaci z redakcji „Gazety Wyborczej” i „Polityki”, dawnego „Kuriera Polskiego” i wreszcie mediów elektronicznych, jak Telewizja Polska, TVN, Polsat czy radiowa Trójka – podaje Andrzej Potocki.

Na łamach tygodnika „wSieci” publicysta charakteryzuje opisaną w książce grupę dziennikarzy: „charakteryzuje ją wspólna ideologia oraz pragnienie władzy, a jednoczą te same korzenie, z których wyrosła. Jak duża jest skala tego zjawiska, pokazuje będąca w przededniu wydania przez oficynę Fronda ponad 400-stronicowa książka „Resortowe dzieci. Media” (…) Choć wcześniej na rynku ukazywały się podobne publikacje, to żadna z nich nie zawierała aż takiej obfitej treści”.

Publicysta przytacza również fragment wstępu książki: „Po przeczytaniu tego tomu nikt już nie powinien się dziwić, dlaczego media głównego nurtu mówią jednym głosem w sprawach lustracji i dekomunizacji lub też dlaczego zajmują dość jednolite stanowisko w konflikcie – sprawa polska a integracja europejska. Otóż sprawa jest dość prosta. Winne są korzenie środowiska, z którego wywodzą się luminarze polskich mediów”.

Czy mediami rządzą dzieci elity komunistycznej? - o książce, która może wstrząsnąć Polską, pisze Andrzej Potocki w „wSieci”, w sprzedaży od 9 grudnia 2013, także w formie e-wydania.


A teraz skąd tytuł tego wpisu? Otóż związany on jest z jednym z głównych bohaterów tejże książki. Na str. 42 czytamy: „Adam Michnik był posłem Unii Demokratycznej. Złożył jedną interpelację, która dotyczyła zaopatrzenia w wodę mieszkańców Radzionkowa.” Chcę tu zaznaczyć, że z Radzionkowem jestem związana rodzinnie i sentymentalnie. Dlatego mnie ten wątek bardzo zainteresował. Postanowiłam to sprawdzić na stronach Sejmu RP.

Poseł Adam Michnik startował w 1989 roku do „Sejmu kontraktowego” z okręgu wyborczego nr 36, który obejmował:

· Miasta: Bytom*, Piekary Śląskie, Pyskowice, Tarnowskie Góry

· Miasto i gmina: Toszek

· Gminy: Świerklaniec, Tworóg, Wielowieś, Zbrosławice

(*) Radzionków był wówczas dzielnicą Bytomia

Apel na: http://wpolityce.pl/dzienniki/dziennik-tomasza-domalewskiego/69998-drogie-resortowe-dzieci-nie-frasujcie-sie-przypomnieniem-rodzinnych-zyciorysow-wszak-byly-piekne-prawie-tak-jak-wasze-kariery-w-czym-wiec-rzecz

Drogie resortowe dzieci! Nie frasujcie się przypomnieniem rodzinnych życiorysów, wszak były piękne. Prawie tak, jak Wasze kariery. W czym więc rzecz?
opublikowano: 20 grudnia, 23:58

Zupełnie nie jest jasne, dlaczego wspaniali, sprawdzeni w trakcie wielu dziennikarskich prób, publicyści, komentatorzy i lśniący elegancją prezenterzy tak bardzo zagniewali się na autorów książki „Media – resortowe dzieci”. Wiem, że pociechy rozmaitych podpór i filarów powojennej Polski najlepiej się czują w rolach, do których w rodzinnych gronach były dość starannie przygotowywane, ale czy warto tak mocno denerwować się publikacją, przecież nawet nie bardzo oceniającą, lecz tylko co nieco przypominającą sielską młodość?

Rozumiałbym, drogie resortowe dzieci, gdyby stronice zapisane przez Dorotę Kanię i Jerzego Targalskiego zawierały same błędy, przeinaczenia, czy wręcz pomówienia, ale tak chyba nie jest.
W każdym razie nikt tego nie stara się udowadniać. Być może jakieś drobne pomyłki mogą się
w tekście książki znaleźć, to się zdarza, ale wy, drogie resortowe dzieciaczki, nie tu szukacie powodów nieporozumienia. Wam się wydaje, że jesteście i będziecie wciąż nietykalni. Tak jak niegdyś Wasi rodzice, których tak bardzo kochacie.

Nasze resortowe pociechy kochane! Podczas lekcji wychowawczych, w których najpewniej pilnie uczestniczyłyście, raz i drugi przyszło Wam zgubić uwagę. Owszem, trzeba być człowiekiem bardzo wrażliwym, ale nie może ta cecha odnosić się wyłącznie do własnej osoby. Inni też mają rodziców,
i też ich kochają lub kochali za życia. Ręczę, że nie słabiej niż Wy swoich. Czy pamiętacie, przecież to niedawna historia, jak wspólnie dręczyliście tatę Marty Kaczyńskiej? Że to on posłał na śmierć wszystkich pasażerów tupolewa, że kazał lądować za wszelką cenę… A tata Joasi i Michała Błasików? Według Was był w kabinie i naciskał, a na dodatek był pijany, a wcześniej kłócił się na lotnisku
z pilotem… Przecież dobrze wiecie, żeście kłamali, oczerniali i powielali rosyjskie brednie i dodawali własne! Ale inni rodzice są dla Was mało ważni, Wasi są ponad wszystko! Jeśli chcecie, to podobnych przykładów mogę w ciągu piętnastu minut podać znacznie więcej.

Dziateczki resortowe, nasze skarby umiłowane, odziedziczone po poprzedniej, zniewolonej Polsce! Zacznijcie wreszcie szanować innych, tak jak chcielibyście, żeby Was szanowano, ale po pierwsze zróbcie coś, by na ten szacunek choć troszeczkę zasłużyć. I nie gniewajcie się na tych, którzy Wam przypominają trochę inne obrazki rodzinne, niż te wybielone przez Was. Wasze szczęście często było budowane na nieszczęściu innych. Jeśli powojenny czas był pełen draństwa i politycznego szaleństwa, to resort, o którym mowa w zaprowadzaniu i kontynuowaniu tych zdziczeń brylował. Przyjmijcie to, resortowe dzieci do wiadomości. Nie wymagam, by do wiadomości akceptującej, broń Boże. I naprawdę pamiętajcie o rodzicach, ale nie tylko swoich.

strona :  1 |  2 |  3 |  4 |  5 |  6 |  7 |  8 |  9 |  10 |  11 |  12 |  13 |  14 |  15 |  16 |  17 |  18 |  19 |  20 |  21 |  22 |  23 |  24 |  25 |  26 |  27 |  28 |  29 |  30 |  31 |  32 |  33 |  34 |  35 |  36 |  37 |  38 |  39 |  40 |  41 |  42 |  43 |  44 |  45 |  46 |  47 |  48 |  49 |  50 |  51 |  52 |  53 |  54 |  55 |  56 |  57 |  58 |  59 |  60 |  61 |  62 |  63 |  64 |  65 |  66 |  67 |  68 |  69 |  70 |  71 |  72 |  73 |  74 |  75 |  76 |  77 |  78 |  79 |  80 |  81 |  82 |  83 |  84 |  85 |  86 |  87 |  88 |  89 |  90 |  91 |  92 |  93 |  94 |  95 |  96 |  97 |  98 |  99 |  100 |  101 |  102 |  103 |  104 |  105 |  106 |  107 |  108 |  109 |  110 |  111 |  112 |  113 |  114 |  115 |  116 |  117 |  118 |  119 |  120 |  121 |  122 |  123 |  124 |  125 |  126 |  127 |  128 |  129 |  130 |  131 |  132 |  133 |  134 |  135 |  136 |  137 |  138 |  139 |  140 |  141 |  142 |  143 |  144 |  145 |  146 |  147 |  148 |  149 |  150 |  151 |  152 |  153 |  154 |  155 |  156 |  157 |  158 |  159 |  160 |  161 |  162 |  163 |  164 |  165 |  166 |  167 |  168 |  169 |  170 |  171 |  172 |  173 |  174 |  175 |  176 |  177 |  178 |  179 |  180 |  181 |  182 |  183 |  184 |  185 |