„Trzej Królowie na budowie i inne tematy około świąteczne”

Sobota godzina 9.30 – egzamin w CKU. Ulubiona grupa IIITHA zdobywa oceny w szerokim rozrzucie ale pozytywne.  Gratuluję zaliczenia egzaminu i życzę udanej sesji i takich świąt!


.....................................................................................................................

Sobota godzina 18-ta. Konkurs rysunku. Laureatka I-go miejsca, zdobywczyni Złotej Cegły, absencjonowała (absencjonować?). Cegła Ceglasta przypadła laureatowi III-go miejsca, który przybył z Kielc ze wsparciem rodzinnym. To Mirosław Biskupski - niezaprzeczalnie zaprzeczenie osobowościowe laureata II-go miejsca i zdobywcy Srebrnej Cegły, Macieja Trzepałki z Zabrza, który stawił się jednoosobowo.

Zabrze to:
1. erupcja gestykulacji,
2. ekspresyjność wypowiedzi
3. eksplozja mimiki
poparte umiejętnością śmiania się z siebie samego

Kielce to:
1. stonowane opanowanie
2. melancholia w oczach
3. wewnętrzna refleksyjność
nie eksponowane nadmierną werbalizacją.

Maciek Trzepałka, rysunkowy profesjonalista, przyznaje, iż rysowanie nie jest najlepszą formą zarobkowania. Ilustruje książki, czasopisma (od politycznych, historycznych przez dziecięce, wędkarskie, zwierzęce; rysował  psy, koty, ryby) oraz uczestniczy w jakich się da konkursach. Jego zdaniem rysowanie to trudne zajęcie, ponieważ stale trzeba mieć nowe pomysły i głowę w pogotowiu. Dodał, że jeśli się zachoruje na konkursy, to trudno się z takiej choroby wyleczyć.

Mirosław Biskupski z Kielc rysuje od urodzenia, jak powiada. Żona Emilia też zajmuje się rysunkiem namawiając męża do rysowania. Synuś Dominik próbuje już naśladować tatę w tym artystycznym zakresie. Mirek jest z zawodu nauczycielem wychowania plastycznego, jednak nie pracuje w szkolnictwie. Jako kierownik działu demontażu łożysk w kieleckiej „Iskrze” – precyzuję: chodzi o łożyska kulkowe!, rysunkiem zajmuje się hobbystycznie. W szkole przez dwa tygodnie przed studniówką zamiast pobierać wiedzę, tworzył plansze z karykaturami nauczycieli, które być może przetrwają do jakiegoś ważnego zjazdu maturalnego.

Wioząc Maćka na dworzec autobusowy usłyszałam termin „hiperpoprawność”. Określił nim przymuszanie organów mowy do artykulacji dźwięków takich jak ą, ę z nadmiernĄ dokładnościĄ. Temat dyskusji pokonkursowej wziął się ni stąd ni z owąt.
„Niezapomniany wieczór” - to również usłyszałam przy pożegnaniu z jego ust. Powtarzam to stwierdzenie teraz i kieruję do Małgosi Burzki –Janik i Mirka Ogińskiego oraz Adama Morawca. Jednak podkreślam z naciskiem, iż sami laureaci zagwarantowali taki efekt końcowy. I może w odrobinie także ja przyczyniłam się do niego zabezpieczając aspekt historyczno-archiwizacyjno-fotograficzny. Co, nie? Żałuję, iż na finałową ceremonię tego konkursu o zasięgu ogólnokrajowym przecież nie przybył nikt z przedstawicieli  Starostwa Tarnogórskiego, przy współudziale którego Galeria „Na Tynku” konkurs zorganizowała.. Ranga jego wzrosłaby wówczas znacząco


........................................................................................................................
Motocykliści bez umundurowania grupowego nieco mnie rozczarowali jednak emblematy na czarnych piersiach żeńskiej falangi po części to wynagrodziły. ... I głowy, głowy , głowy – zakryły ciasno stół poczęstunkowy


...........................................................................................................................
Grupa wojów, żołdaków, militarystów może wtargnęła do klubu i znowu głowy, głowy, głowy stały się dobrowolnymi modelami dla mojego obiektywu. www.klub22.art.pl


...............................................................................................................................
Łoskotliwy koncert grupy muzycznej był obfocony przez odpornego decybelowo fotografa. I dobrze – nasze organy słuchu nie doznały uszczerbku, gdyż oddaliśmy mu pole rejterując do drugiej sali klubowej.


.....................................
 icon_lol




Szaleństwo świąteczne rozpoczęte.

Piątek. Godzina 8-ma rano, czas od tej pory mam ściśle wyliczony. Pani Justynka jest zadowolona z mojego zadowolenia, to fakt. Doprawdy nie wiem, czy powinnam ją reklamować; jeśli tak, to działając na własną szkodę, mogę się spodziewać, że inne klientki zablokują mi dostęp do niej w zakładzie fryzjerskim "Agata".

Dobrze, że mieszkańcy poznają osoby publiczne. Pan Burmistrz bywa nie tylko miejskim menadżerem ale i darczyńcą (?). Z jego udziałem przebiegła ceremonia wręczenia nagród w konkursie szopek, który eksplodował z siłą już 9-cio letnią. Organizatorka, pani Beatka z muzeum tarnogórskiego, otrzymała z rąk prezesa Intergazu i burmistrza upominek, jako wyraz uznania jej wysiłku organizacyjnego. Pani Nycz i dyrektor TCK Błaszczak to także osoby ściśle związane z konkursem.

Tyle się działo, oj działo.

Zdjęcie tendencyjne. Chociaż Janek Drechsler jedynie w sposób statyczny podkreśla swoją wyższość nad wiekami, wyraźnie daje się odczuć patos jego osobowości (właśnie pod jego przymkniętymi powiekami przemieszczają się obrazy z przeszłości i ... przyszłości). Zarówno w zakresie cech fizycznych jak i intelektualnych jestem przy nim "taka mala”. I dobrze on na tym wyszedł.

Pan prezes Zygmunt Trąba podsiadł mnie przypadkiem na pierwszorzędnym/rzędowym stołku i zrobiłam małe zamieszanie (co prawda marny to stołek). Mógł jednak później bez przeszkód wręczać ufundowane nagrody twórcom szopek. Nieco później podziwiałam jego oryginalny we wzorze i kolorystyce szal i eleganckie palto.

Szereg, rząd, sznur, kolejka laureatów w obecności wieloosobowego audytorium doświadczyła uścisków dłoni burmistrza, przedstawiciela starostwa, odebrała nagrody rzeczowe i pieniężne, spojrzenia w oczy oraz uśmiechy. Nadawcami były nie tylko instytucje i przedsiębiorstwa  ale też osoby prywatne, o czym adresaci dowiadywali się ze szczegółowego wykazu bardzo wyraźnie odczytywanego.

Mama bardzo kocha syna, jest z niego dumna, to wyraźnie widać. Adrian Krzemiński już kolejny raz odebrał nagrodę konkursową, jest uzdolniony plastycznie i ma naturę filozoficzno-twórczą, jak sądzę.

Zdjęcia .. Zdjęcia ... Zdjęcia. Wstawię nieco później , upadam nosem na klawiaturę.

Dzisiaj – sobota - byłam w Klubie 22. „Niezapomniany wieczór” – to usłyszałam na pożegnanie od niebieskookiego blondyna, gdy wysiadał z mojego samochodu po imprezce. Ale to jutro, nazbieram sił na zapisanie wspomnień spoczywając w ramionach Morfeusza.




Wigilia adaptowana

13 grudnia br. Godzina 12.00. Realizuję zaproszenie na spotkanie integracyjne pod nazwą opłatek lub wigilia ewentualnie wigilijka. Dzienny Ośrodek Adaptacyjny w Strzybnicy. Goście, w osobach urzędowych, zaprzyjaźnionych i jednej duchownej, przy talerzach znaleźli opłatki a w wazach zupę grzybową, na półmiskach kapustę z grzybami, ziemniaki, rybę. A na paterach deserowe słodkości z owocami na obciążenie dna żołądka.


Występ śpiewających i recytujących dzieci z przedszkola przy ul. Bema w Tarnowskich Górach w strojach nie z tej ziemi przyciągnął moją uwagę i odstałam cały czas jego trwania robiąc zdjęcia.

Przepraszam, nie potrafię podać nazwiska nauczycielki, z którą przedszkolaki przybyły ale wielkie dzięki, przyjmij zacna Pani, za swe wysiłki reżyserskie.


Sukces sceniczny a Ty śpisz? Niestety, dwie pary oczu zamknięte – jaki mają kolor?


Dwa aniołeczki, prywatnie uczennice, oddały się całe występowi bożonarodzeniowemu; w głowie i na głowie tkwią jeszcze zapomniane niebiańskie gwiazdeczki.


Nieziemskie wnętrze z zapachem królewskich kadzideł błyszczy higienicznie „od stóp do głów”. W całym ośrodku panuje widoczny ład, schludność i porządek – wzorowe warunki egzystencjalne w przyciasnych – stop, wróć, zbyt ciasnych – pomieszczeniach. 


Pani dyrektor Garczarczyk i oprowadzani goście z trudnością mieszczą się w może 10 metrowej szatni zastawionej szafkami ubraniowymi.

Pomieszczenia ośrodka mają za zadanie przyjmować wielu podopiecznych o różnej sprawności fizycznej i umysłowej, różnego temperamentu od biernego do bardzo pobudzonego. Opiekunowie, terapeuci, rodzice, masażyści, konsultanci, obsługa kuchni itd., są świetnie zorganizowani, współdziałający ze sobą jak trybiki staromodnego zegarka a przede wszystkim czuli i cierpliwi.


Jestem! Znalazłam zapomnianą przez lata koleżankę licealną, Marysię! Rozpoznałam ją, rozpoznała mnie i ucieszyłyśmy się obie!




Urodziny

Dziś są Twoje urodziny.
Urodziłaś się do nowego życia przed 5-ciu laty, gdy jako doświadczona przez ludzi/nieludzi wysuszona, wysmutniona, wygnieciona szmatka-kosmatka znalazłaś mnie i jak z innego świata przybyłaś do mojego domu. Do NASZEGO małego dwu-osobnikowego stada. Jan Fennell czuwała w swoich książkach nad nami. „Zapomniany język psów” to nasz wspólny język.

Życzę Ci wielu rozmów ze mną w psim języku, którego dla Ciebie się nauczyłam, wyjazdów rowerowych przez pola, rozkopywania nor krecich, minutek sofowych odlegiwań na podusi przy moich stopach, szczekania na obce dźwięki i stworzenia (3 lata na to czekałam!), zdrowego noska i brzuszka – bądź w leczeniu cierpliwą, mądrą suczką. UFAJ MI. Jestem Twoim osobnikiem alfa, nie zawiodę Cię. I nie opuszczę.
 icon_lol

zobacz film z udziałem Solenizanta




Imieniny


Dziś są twoje imieniny, Grudniu! To przecież 12.12 - gdybyś zapomniał lub nie zauważył.
Życzę ci pogody, zdrowia i pomyślności.
Bądź hojny ale z mądrym rozsądkiem.
Bądź życzliwy ale bez głupiej natarczywości.
Miej cierpliwość dla dzieci i dorosłych (też polityków - jutro trefna data 13 grudnia)
i wróć szczęśliwie ze swej podróży w czasoprzestrzeń w przyszłym roku.
Będę na ciebie czekała wraz z sunieczką, mam nadzieję. NIE! Jestem pewna, że obie złożymy ci kolejne życzenia imieninowe! icon_wink


Kolędować?

Wycieczka jakaś, spęd szkolny czy może zgupowanie mieszanych płci? Kilkunasto- i kilkudziesięcioosobowe grupy zmierzające do wejścia TCK zwróciły przypadkowo moją uwagę. No tak, nooo taak, Przesłuchania eliminacyjne w sprawie muzycznych okoliczności bożonarodzeniowych czyli kolęd, pastorałek itp. Koncentrat, kooperacja, konglomerat wieku, płci, zawodów, grup społecznych. Oto atrybuty, wyposażenie, rekwizyty:
- spódnice czarne i kwieciste
- bluzki białe i barwne
- garnitury ciemne z muchami
- gardła ze strunami
- serca i dusze z tremami
- instrumenty dość ciężkie ale przenośne
- pałeczki dyrygenckie, batuty, dłonie skrzydlate.
Nastrój przedświąteczny, choinkowy, rozgwieżdżony, artystyczny, amatorski.


zunifikowane płciowo jury z sposób niezaprzeczalnie kompetentny i aprowizacyjny przygotowane jest do odbioru utworów śpiewanych tematycznie związanych w całość.


scena na 2 tygodnie przed świętami oświetlona już gwiazdami (choinkowymi i śpiewaczymi)


wykrochmalone bluzki, wyprasowane spódnice – śląskie gospodynie śpiewające kochają się w porządku i muzyce.


kramik przedświąteczny z wyrobami uczniów, emerytów, hobbystów. Pocztówki ręcznie wykonane, ozdoby choinkowe solone i haftowane, gifciki i prezenciki, pierdołeczki urocze wycackane.


zakupiłam 5 przeuroczych kartek świątecznych wykonanych przez uczniów szkoły w Lasowicach. Ale nie wyślę ich nikomu, bo pozostaną u mnie pamiątkami Bożego Narodzenia 2007.

 icon_lol




Czyj to krawat?

Jeśli chcesz zasłużyć na miano eleganckiego mężczyzny/eleganckiej kobiety, ubieraj się w odzież, która była hitem mody przed rokiem lub dwoma. Zapamiętałam przed laty wypowiedź niewiadomokogoalemądrego.

Najlepiej skrojone garnitury nosi pan Przewodniczący. Surowiec to jedwabie i wysokogatunkowe wełenki. Kolory zawsze wstrzelone w okazję – nie zarzucę mu krzykliwości, jaskrawości czy niepotrzebnego smutactwa.


Czyj to krawat? Sportowy niewymuszony zestaw.

Kompletuje do nich wysmakowane w kolorach i wzorach koszule; a jak są doprasowane! Chapeau bas przed maestrią wykonawcy!. Krawaty to szczytowanie znakomitego gustu i szyku. Nawet fasony płaszczy nie są przestarzałe; odpowiednio ukształtowane ramiona, długość i nienagannie dobrany kapelusz.


Czyj to krawat? Okoliczność bardziej formalna ale nie sztywniacka.

Buty! Buty! Idą pierwsze, więc to na nich zatrzymuje się wzrok idącego z przeciwka. Także i one mają swoisty charakter, spokojny, transparentny omalże a jakże ściagający na siebie uwagę; są pierwszej czystości i glancu.


Właściciele butów i bucików podobają się sobie lub nie.

Wszystko to jakby doklejone do samochodu, co do którego marki, modelu, koloru nie można mieć wątpliwości – wykwintna, taktowna całość na europejskim poziomie. Dobra klasa, smak do pozazdroszczenia i, co tu ukrywać, wzór sylwetki publicznego mężczyzny.


Krawaty i ich właściciele – czy lubią się nawzajem?

 icon_cool




strona :  1 |  2 |  3 |  4 |  5 |  6 |  7 |  8 |  9 |  10 |  11 |  12 |  13 |  14 |  15 |  16 |  17 |  18 |  19 |  20 |  21 |  22 |  23 |  24 |  25 |  26 |  27 |  28 |  29 |  30 |  31 |  32 |  33 |  34 |  35 |  36 |  37 |  38 |  39 |  40 |  41 |  42 |  43 |  44 |  45 |  46 |  47 |  48 |  49 |  50 |  51 |  52 |  53 |  54 |  55 |  56 |  57 |  58 |  59 |  60 |  61 |  62 |  63 |  64 |  65 |  66 |  67 |  68 |  69 |  70 |  71 |  72 |  73 |  74 |  75 |  76 |  77 |  78 |  79 |  80 |  81 |  82 |  83 |  84 |  85 |  86 |  87 |  88 |  89 |  90 |  91 |  92 |  93 |  94 |  95 |  96 |  97 |  98 |  99 |  100 |  101 |  102 |  103 |  104 |  105 |  106 |  107 |  108 |  109 |  110 |  111 |  112 |  113 |  114 |  115 |  116 |  117 |  118 |  119 |  120 |  121 |  122 |  123 |  124 |  125 |  126 |  127 |  128 |  129 |  130 |  131 |  132 |  133 |  134 |  135 |  136 |  137 |  138 |  139 |  140 |  141 |  142 |  143 |  144 |  145 |  146 |  147 |  148 |  149 |  150 |  151 |  152 |  153 |  154 |  155 |  156 |  157 |  158 |  159 |  160 |  161 |  162 |  163 |  164 |  165 |  166 |  167 |  168 |  169 |  170 |  171 |  172 |  173 |  174 |  175 |  176 |  177 |  178 |  179 |  180 |  181 |  182 |  183 |  184 |  185 |  186 |  187 |  188 |  189 |  190 |  191 |  192 |  193 |  194 |  195 |  196 |  197 |  198 |  199 |  200 |  201 |  202 |  203 |  204 |  205 |  206 |  207 |  208 |  209 |  210 |  211 |  212 |  213 |  214 |  215 |  216 |  217 |  218 |  219 |  220 |  221 |  222 |  223 |  224 |  225 |  226 |  227 |  228 |  229 |  230 |  231 |  232 |  233 |  234 |  235 |  236 |  237 |  238 |